First time in INDIA | อินเดีย จากที่ได้แต่คิด

First time in INDIA | อินเดีย จากที่ได้แต่คิด

PART I

(Kolkata  & Santiniketan)

I.I  วู้ฮู้วววววว โกลกาต้า, มาถึงละนะ “อินเดีย”

ทำไมต้องอินเดีย

ประเทศอะไรล่ะจะสุดโต่งในทุกๆด้านได้เท่าอินเดีย ความหลากหลาย ทั้งวัฒนธรรม วิถีชีวิต ความเชื่อ ความเป็นอยู่ เอาเป็นว่าต้องเจออะไรๆที่คาดไม่ถึงแน่ๆ
อยากไปเทศกาล Holi สาดสีกับพี่แขกตัวเป็นๆ อยากเอามือลงไปแตะแม่น้ำคงคา อยากลูบหัววัวที่นอนอยู่ที่พื้น อยากเอาตัวเองไปอยู่ท่ามกลางดงพี่แขก อยากสัมผัสต้นกำเนิดแห่งพุทธ อยากรู้จริงๆว่าอินเดีย ที่เราดูใน Discovery Channel ตั้งแต่เด็กๆ มันจะเปิดหูเปิดตาและความรู้สึกใหม่ๆให้เราได้ขนาดไหน

นี่เป็นการหักดิบการไปเที่ยวครั้งแรกของเราเลยก็ว่าได้ จากที่อยากไปเจออะไรสวยๆงามๆ ถ่ายรูปชิคๆ ฝรั่งเศส อังกฤษ ญี่ปุ่น อะไรแบบนี้
พอได้ไปอินเดียปุ๊บ ทัศนคติการท่องเที่ยวของเราก็เปลี่ยนไป เราอยากที่จะรู้การเป็นอยู่ รู้จักโลก รู้จักที่มาที่ไป และอยากเรียนรู้นิสัยของคนมากขึ้นแทน :))

และบทสรุปทั้งหมดหลังจบทริปนี้ เราขอสรุปสั้นๆตรงนี้ว่า มันทั้งตื่นเต้น ลำบาก น่ากลัว กันดาร สวยงาม และอบอุ่นไปพร้อมๆกัน ใครที่ยังใจไม่กล้าพอก็ขอให้ตามตัวหนังสือเรามา เราจะพามาเที่ยวอินเดียเอง ลุยย!

จุดเริ่มต้น

“เราไปกัน 3 คน” และ** “เราไม่รู้จักกัน”**

เรื่องมันเกิดจาก เราจะไปอินเดียอยู่แล้วแหละ กับแก๊งเพื่อนที่เอเจนซี่โฆษณา แพลนว่าจะไปทันเทศกาล Holi พอดี แต่แก๊งดันบึ้ม สรุปคือทริปล่มจ้ะ ทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนหงอยๆมองเพดานแล้วคิดกับตัวเองว่า
‘จะไม่ได้ไปแล้วจริงๆเหรอ’
‘เฮ้ยย แล้วที่ฝันมาตั้งครึ่งค่อนปี ตัดจบงี้จริงดิ’
มันยิ่งกว่าหนังหักมุมที่จบแบบพระเอกกำลังจะวิ่งไปจูบนางเอก แต่กลับสะดุดฟุตบาทตาย …คือตายแบบไร้สาระสุดๆ
‘ไม่จริ๊งงง เราจะไม่ยอมรับตอนจบที่อนาถแบบนั้นน’

เราจะไปเองก็ได้ ไปมันคนเดียวนี่แหละ ไหนๆก็เคยเที่ยวคนเดียวมาแล้ว แค่ครั้งนี้อัพเกรดกว่าเดิมเอง ว่าแล้วก็เปิดคอมหาข้อมูลต่อ หาไปหามาดันเจอ ‘อินเดีย ฆ่าข่มขืนชาวต่างชาติบนรถบัส’ โว้ยยยย ม่ายยยย ไม่ไปๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ไปคนเดียวแน่นอน ต้องหาคนไปด้วย ต้องโทรหาเพื่อน ต้องโทรหาเพื่อน แล้วอินเดียนี่ หาเพื่อนไปง่ายมากเลยดิ ชวนเหมือนชวนไปสิงคโปร์ เขาคงไปด้วยอยู่หรอก
เรา : ‘แก เราจะมาชวนไปเที่ยว ไปสาดผงสีกัน เป็นประเทศที่แกจะได้ประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืม งบไม่เกินหมื่นห้าแน่นอน บลาๆๆ’
เพื่อน : ‘ที่ไหนวะปอ น่าสนใจว่ะ’
เรา : ‘อินเดียว่ะ…’
เพื่อน : ‘โอ๊ย แกไปคนเดียวเห๊อะ…. ตรู๊ดๆๆ’
อะรายกัน อินเดียแล้วผิดตรงไหน ทำไมชอบมองอะไรแค่ภายนอกกัน มันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดหรอกน่า (เหร๊อออ?)
จะกี่คนๆก็แบบนี้ บางคนไม่ไปไม่พอ ดันเอาเรื่องน่ากลัวๆมาขู่ให้เราท้ออีก

จะไปอินเดียได้ ใจต้องรัก คนที่อยากไปมันต้องมีความตั้งใจอยู่แล้ว ไม่ใช่มาบิ้วท์ๆกันง่ายๆสินะ  ในโลกนี้มันน่าจะมีคนที่มีความอยากไปเป็นทุนอยู่แล้วบ้างแหละน่างั้นไหนๆก็อยู่หน้าคอมละ โพสหาเพื่อนไปในเน็ตมันซะเลยย แล้วก็โพสไปในเว็บๆนึงจนได้ ขอเถอะ ขอให้ได้เจอ คนที่อยากจะไปจริงๆเหมือนกัน..

1 คืนผ่านไป…ก็มี message ทักเข้ามาหลังไมค์จนได้ นั่นแหละเป็นจุดเริ่มต้น ของการได้รู้จักกันจนถึงวันนี้ ขอบคุณทุกๆอย่างที่ทำให้เราได้รู้จักกันวันนั้นนะ

ผู้ร่วมทริป
สรุปแล้วเรามีผู้ร่วมทริปสองคน คนนึงชื่อน้องเป้นางเพิ่งจะเรียนจบจากธรรมศาสตร์ อีกคนชื่อน้องป๊อป เป็นเด็กไทยเรียนอยู่ที่อินเดีย เป้มันไปทำความรู้จักจาก Hashtag IG ฮ่าๆๆ สรุปเราทั้งสามคนไม่รู้จักกันมาก่อนเลย ตัวเป็นๆไม่เคยเห็นและไม่เคยนัดเจอ แค่รู้ว่าน่าไว้ใจเพราะถามเอาจาก Mutual friend ที่มีเหมือนกันก็โอละ ดูเป็นเด็กดีแหละ เอาล่ะ อีกสองอาทิตย์ เตรียมตัว!! (เป้เป็นคนที่นิสัย Planner มากๆ เตรียมการทุกอย่าง ทั้งเอกสารวีซ่า ตั๋วรถไฟระหว่างประเทศ ตั๋วเครื่องบิน การฉีดวัคซีน ของที่จะต้องเอาไป นางเป๊ะมากกก ซึ่งต่างกับเราอย่างสิ้นเชิง และเรื่องความสะอาดนี่ บร๊ะ! ตามมา เด๋วจะเล่าให้ฟัง)

KICK OUT

นั่ง Jet Air มาลงที่ โกลกาตา (Kolkata)
แค่ขึ้นเครื่องก็ได้ฟิลล์อินเดียสุดๆละ ไม่เคยอยู่ท่ามกลางดงแขกเยอะขนาดนี้มาก่อน กลิ่นนี่อย่าให้บรรยาย อบอวลรัญจวญใจถึงขนาด พี่แขกแกชอบกดไฟเรียกแอร์ จะเอานู่นนี่นั่นตลอดเวลา ใครนั่งใกล้บังชอบกดไฟก็ให้ทำใจจ้ะ ก็ “One more for me, please” ไปซะ ถ้าเขาขออะไรที่เราอยากได้อยู่แล้ว เช่น น้ำ, โค้ก ดีจังไม่ต้องเรียกแอร์เอง ของคุณนะ อิอิ
นั่งมา 3 ชม. มารอกระเป๋า ชั่วโมงกว่า ครึ่งนึงของเวลาในการเดินทาง คร่อก   พี่บังแกก็จะชอบขนของมาจากไทย เสื้อผ้า เครื่องใช้ไฟฟ้า  แล้วก็แกะห่อเชคของกันตรงนั้นแหละ กระจัดกระจายสนุกดี  ก็รอไปนะ ถือว่าทำความเคยชินกับพี่แขกไปก่อน

  • ขอบอกว่ารอจนกลิ่นตัวจะเป็นอินเดียกันเลย นานมากก อยากจะออกไปเห็นเมืองข้างนอกใจจะขาดแล้ว >.<

DSCF4807-2 DSCF4809-2

รถที่นี่คลาสสิกมาก ชอบ
แท๊กซี่ไม่จำเป็นต้องมีกระจกหน้าต่างนะ เพราะมีก็ไม่ได้ใช้อยู่ดี มันมักไม่มีแอร์   ต้องใช้วิธีเปิดกระจกให้ลมโกรกหน้าเท่านั้น
แต่อย่าโผล่หัวออกไปล่ะ เพราะที่นี่เค้าขับปาดกันแค่ไม่กี่เซน  ขับรถยังกะเล่นเกมส์ สนุกสนานกันใหญ่

Amazing race

สังเกตุว่า แท็กซี่จะไม่ค่อยมีกระจกมองข้าง  ไม่รู้ว่ามีไปก็ไม่ได้ดู หรือเอาออกเพื่อให้สะดวกในการขับปาดกันระยะสองเซ็น
เป็นประสบการณ์ใหม่มากๆ เราขอท้าคนที่ชอบความหวาดเสียวและอยากใช้ประกันชีวิตเร็วๆ ให้มานั่งรถออโต้ที่นี่ดู
แล้วบอกเขาว่า ‘as fast as you can’ ขอรับรองประสบการณ์เสียว (และ % การได้ใช้ประกันชีวิต)

โคด สะ ใจ
ความรู้สึกแรกของเราเมื่อแท็กซี่ขับออกมาจากสนามบินแล้วเห็นความเป็นจริงที่ต้องเผชิญคือ
สะใจชีวิตตัวเองสุดๆ จนต้องเสี่ยงชีวิตโผล่หน้าออกมาจากรถ ตะโกนใส่เมืองๆนี้แบบสุดเสียงว่า

“สะใจเว้ยเฮ้ยยยยยยยยยยยย”

ออกจากสนามบินปุ๊บ ยังกะวาร์ปไปดาวอื่น  Culture shock กันเลยทีเดียว!   คือแบบ นี่แหละที่ชั้นต้องการ! อยากเห็นนักไม่ใช่เหรอ กล้าๆกลัวๆที่จะมานักไม่ใช่เหรอ นี่ไง เอาตัวเองมาอยู่ที่นี่แล้ว!
ความแตกต่างอย่างสุดโต่ง ความรู้สึกใหม่กับ Culture ใหม่ๆ นี่แหละ สะใจสุดๆไปเลย!!

ก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่จินตนาการ
เรามองสองข้างทาง สังเกตุไปเรื่อยๆ คนที่นี่เขาชอบนักท่องเที่ยวแฮะ Say Halo กันเกือบทุกคน  โอเค อย่างน้อยก็ไม่ได้น่ากลัวมากอย่างที่คิดวะ
ไอ้เราก็ Alert มาก ทั้งยิ้มแก้มปริ แล้วยังทักเขาไปหมดอ่ะ ยังกับเป็นนางงามสันติภาพยังไงยังงั้น
DSCF4814-2

Please blow a horn

สิ่งแรกที่จะทำให้คุณ remind ถึงอินเดียเวลากลับไปคือ “เสียงแตร”

ใครขี้รำคาญระวังเป็นประสาทก่อน 555 เค้าบีบแตรแข่งกันเหมือนจะเอาโล่ห์งั้นล่ะค่ะ
ใครไม่บีบนี่ถือว่าแปลกนะ เวลามีอะไรขึ้นมาจะโดนด่าให้ว่า “ทำไมไม่ยอมบีบแตร!”
แตรคือพระเจ้าของกฏจราจร ไม่ต้องเรียนรู้กฎอะไรมากหรอก แค่บีบแตรเป็นก็ออกมาขับรถได้แล้ว (แซวเล่น)
DSCF4839-2

My Quest

อีกอย่างระหว่างการเดินทางของเราคือ การ Snap ภาพคนฉี่ หรืออึ ข้างทางค่ะ  (ดูเป็นคนถ่อยๆเนอะ ถ่ายแต่อะไรแบบนี้ 555)
อย่าลืมดูทัศนีย์ภาพของสองข้างทางด้วยล่ะ ว่าเค้าใช้ชีวิตกันยังไง  มาที่นี่ไม่เจอคนฉี่หรืออึนี่คือมาไม่ถึงนะคะ  อย่างที่บอกว่า อินเดียเป็นเมืองที่

“ข้างถนนเป็นที่ที่ทุกอย่างเกิดขึ้นได้  ทั้งอึ ฉี่ ขายของ ตากผ้า ฆ่าไก่ และแม้แต่เสียชีพ..”

คนอินเดียโดยสังเขป
คนอินเดียนั้นน่ารักนะ  อินดี้ มีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก
อยากฉี่ก็ฉี่ อยากอึก็อึ  คันจุ๊สก็เกา  เกาเสร็จทำโรตีต่อ (เพิ่งรู้ว่ามันคือเรื่องจริงก็วันนี้) อยากทำอะไรทำ!!!
1972512_612505135497591_1568745951_n-2 1497785_611830738898364_1011883869_n-2 1901272_611830742231697_1128825276_n-2รูปกลางที่เป็นเด็กกำลัง poo ถ่ายที่ในเมือง Kolkata, รูปล่างถ่ายที่พาราณสีค่ะ, MISSION COMPLETE คร่าาา!

Everything is on their heads

ที่นี่กระเป๋าลากไม่ได้มีไว้ให้ลากนะจ๊ะ   พี่แกจับเทินหัวหมดตั้งแต่สากกระเบือยันกระเป๋าลาก DSCF6452 DSCF6457

พามารู้จักเจ้าแม่กาลี

“Dakshineswar Kali Temple”

ถ้าลงเครื่องตอนยังไม่ดึก ไปเลย วัดเจ้าแม่กาลี ใช้เวลาไม่นานมากหรอก  ที่นี่อยู่ใกล้กับสนามบินมาก ตั้งอยู่ริมแม่น้ำฮูกรี (Hooghly River)
จะเป็นวัดสีครีมตัดดีแดงตามสีโปรดเจ้าแม่กาลี มีหลังคาเทวาลัย 9 ยอด สวยมากค่ะ
*ps. *ระวังไปผิดนะเพราะที่นี่มีวัดเจ้าแม่กาลีสองวัด อีกวัดนึงอยู่ไกลสนามบินและไม่ติดแม่น้ำ ถ้าไปผิดไปอีกวัด จะน่ากลัวมาก เขาฆ่าวัว ฆ่าแกะกันที่ลานสดๆ เพื่อเส้นสังเวยเจ้าแม่กาลี บรรยากาศอึมครึมจริงจังมากๆ เราไปผิดที่ถึงกับตกใจ ถ้าอยากไปสัมผัสแบบเรา ก็ขอเชิญที่นั่นเลยจ้ะ (ระวังมิจฉาชีพในรูปแบบต่างๆด้วยนะ)
*DSCF6883DSCF6853

รายล้อมด้วยวัดเล็กๆทั้ง 12 ที่เป็นที่บูชาพระ ศิวะ พระลักษมีและพระนารายณ์  อย่าลืมซื้อของไหว้เจ้าแม่กาลี ที่ซุ้มด้านนอกแล้วสั่นกระดิ่งขอพรพระศิวะที่วัดเล็กๆรอบๆด้วย

ที่นี่ไม่ให้เอารองเท้าเข้า ฉะนั้นไปถอดในซุ้มฝากรองเท้า อย่าถอดวางทั่วไป หายจริงนะบอกเลย   *ไปก่อน 5.30 จะได้แสงกำลังดี ไปหลังจากนั้นแสงหมดถ่ายรูปไม่สวยน๊ะจ๊ะ

เราไปตอนแสงกำลังจะหมด เจอแท็กซี่กวนโอ๊ย  บอกให้ขับทางด่วนไม่ยอมขับ  แถมพอถึงก็โดนยามจู้จี้เรื่องรองเท้าอีก แสงหมดพอดี ฮ่าๆ หัวเราะทั้งน้ำตา T^T
แต่โดยรวมถือว่าพอใจนะ เผลอๆชอบมากกว่าศานติรวมกันทั้งเมืองซะอีก
DSCF6838

ไปเดินเล่นกันเถอะ

“Sudder Street & Park Street”

ใครลืมแลกเงินมาแลกที่นี่ได้ ที่ไทย ได้ 1.85 ที่นี่ให้ 1.90

Homeless มีเยอะมากๆ มากกว่าซานฟรานอีก!  ถ้าไม่มีเศษเงินจริงๆ ห้ามสบตานะ เดินสงบเสงี่ยมเจียมตัวไป
มาที่นี่ก็ทำให้ได้คิดอะไรๆเยอะเลย รู้สึกปลงขึ้นเยอะเลยด้วย  ต้องมาเห็นเอง มาสัมผัสเอง มารู้สึกด้วยตัวเอง ถึงจะเข้าใจ
DSCF4882

L I F E

DSCF4896 DSCF4949 DSCF4905-2เยอะกว่าที่ไทยหลายเท่านัก  นี่แค่เห็นผ่านเลนส์ ผ่านรูปของเรานะ
ส่วนเราเห็นกับตาของเราเอง   ให้ทายว่าเราจะรู้สึกยังไง…

STORE

ร้านค้าเป็นร้านเล็กๆเหมือนตั้งบูธขายซะส่วนใหญ่
ถ้าเป็นตึกมักจะเจาะเข้าไปเป็นบล็อคสี่เหลี่ยมขนาดไม่ต่างจากบูธเท่าไหร่ มักมีชั้นเดียว
และมักมีทางเข้าออกแค่ทางเดียวคือข้างหน้า ไม่เจาะประตูติดไปห้องอื่น
จะออกไปฉี่ต้องข้ามแผงขายของออกมา
บางตึกที่มีหลายชั้นเค้าก็แค่เจาะรูชั้นบนเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสแล้วขึ้นลงด้วยบันไดลิงเอา
ใช้พื้นที่กันประหยัดมากกกก
DSCF4898 DSCF4868


เค้ายังใช้น้ำบาดาลกันอยู่นะ มีให้เห็นทั่วไปDSCF4942

Use your hand, baby!

บางที่เขากินอาหารข้างทางกันแบบนี้แหละ
ช้อนบ้านเค้าจะคันเล็กกว่าเราหน่อย
บางที่ก็ใช้มือเปิบกันเลย ไม่ใช่แค่คนกิน คนตักให้ก็ใช้มือนะ! หยิบข้าว หยิบเนื้อในแกง หยิบกับข้าว!
DSCF4875-2

ใครบอกว่าอาหารอินเดียไม่อร่อย ขอเถียงขาดใจค่า!!
มันอร่อยนะเฮ้ย เพียงแค่ต้องกินให้ถูกเมนู ถูกร้าน แค่นั้น (ซึ่งนั่นแหละที่ยาก)
ps.อย่าลืมเลือกร้านที่ดูไม่สกปรกมากนะคะ แนะนำร้านนี้ “Blue Sky”
DSCF4920*เสื้อเขียวกับเสื้อดำที่หันหลังอยู่คือเพื่อนร่วมทริปครั้งนี้ของเรา, ส่วนผู้หญิงอีกสองคนคือเพื่อนของน้องป๊อบที่เรียนอยู่ที่นี่ที่มาร่วม dinner ด้วยกัน,  คนผมสั้นเป็นคนอินเดียชื่อ มานาชี่ คนผมยาวเป็นสาวเกาหลีชื่อ ยองเช่ ทั้งหมดนิสัยดีมากๆจนทำให้ทริปนี้ลงตัวอย่างไม่น่าเชื่อ *

The food you won’t forget!

เรื่องเมนูอาหาร เราชอบอันนี้มากกก
“Chicken Butter” หรือบางร้านคือ “Chicken Burtar”หน้าตาและรสชาติแทบจะไม่เหมือนกันเลยในแต่ละร้าน
กินกับ “Nans” หรือแป้งคล้ายๆโรตี แต่จะแผ่นนุ่มหนา กว่า  กินแทนข้าวไปเลย อร่อยล้ำมาก ต้องลอง มีทั้ง Butter Nans, Cheese Nans, Garlic Nans
“Chicken butter masala” (masala คือผงเครื่องเทศ) ก็อร่อยนะ

บ้านเราดื่มชาเย็น ที่นี่ร้อนจะตายก็ยังดื่มชาร้อน เราว่าอร่อยดีเหมือนกัน
DSCF4919 DSCF6549

Original Roti making!   มีให้ชิมด้วย ทายสิว่ากล้าชิมไม๊…
DSCF6557

Mc. Veggie ที่นี่ อร่อยดีนะ
DSCF6577

ข้าวหมกไก่อินเดีย “Chicken Biryani”
ร้านชื่อ Arsalan ร้านนี้ดังและได้รางวัลเยอะมากๆ อยู่แถวถนน Sudder street นี่แหละ ไม่ได้มีแค่สาขาเดียวนะ มีหลายสาขาอยู่เหมือนกัน ข้าวเม็ดเรียวยาว ไม่เกาะกัน กินเพลินสุดๆ
อร่อยยยย   ps.ขอโทษที่ถ่ายออกมาแล้วสีไม่น่ากินเท่าไหร่เลย ฮ่าๆ แต่อร่อยชิงๆนะ ต้องลอง
DSCF6586
โจ๊กอินเดีย
น้องยุให้ลอง ลองก็ลองดิ กลัวที่ไหนล่ะ (เหรอ)
(จริงๆมันคืออะไรไม่รู้อ่ะ แต่มันรสชาดคล้ายโจ๊กและวิธีการทำ การตัก การโรยหน้าด้วยอะไรบางอย่างทำให้มันเหมือนโจ๊กมาก)
ถ้วยเราเค้าหั่นเนื้อใส่ยังไงไม่รู้แหละ แต่เราแอบเห็นเค้ากะลังใช้มือฉีกเนื้อใส่ถ้วยของคนต่อไปอยู่… เอิ่ม..  ดีที่ชิมไปแค่ปลายช้อนชา..
DSCF6517
MOMO โมโม่
คล้ายเสี่ยวหลงเปามาก ไม่รู้จริงๆแล้วใช่แบบเดียวกันหรือเปล่า
แต่เสี่ยวหลงเปาที่ไทยจะชุ่มๆ กัดแล้วมีน้ำซุปออกมา ส่วนที่นี่เป็นแห้งๆมีแต่ใส้
มีขายทั่วไป เหมือนกับการขายขนมจีบ-ซาลาเปาที่ไทยแหละ เราว่าทเสี่ยวหลงเปาที่ไทยอร่อยกว่าเยอะเลย
DSCF5023

Peter Cat ร้านนี้ชื่อดังอยู่
คนรอคิวไม่ได้ขาด   ส่วนใหญ่มากินสเต็คกัน ซึ่งก็เป็นสเต็คแบบแขกแหละ  ผ่านมาก็ลองมากินดูก็ได้
DSCF6898

Holi Festival

เตรียมพร้อมสำหรับการเล่นโฮลี
1979663_613222332092538_1155841931_n-2

โฮลี่ไม๊ล่ะคะ 55555
วันหลังจากเล่นโฮลี่ในโกลกาต้า
เป็นไงล่ะ ล้างไม่ออกสินะ ติดไปอีกอาทิตย์นึงโน่นแหละ บอกเลย หน้าเอือมได้อารมณ์มาก ฮ่า
DSCF6471

ฝรั่งที่มาเล่นโฮลี่ที่นี่
ps.จำไว้ว่าโกลกาตามักไม่ค่อยเหมือนที่อื่นในเรื่องวันเทศกาล
เชคให้ดีก่อนจะวืด มาวันที่เค้าเลิกเล่นแล้ว
998407_612547275493377_1719831994_n-2

Rickshaw

นั่ง rickshaw เล่นยามค่ำคืนน
DSCF6537

The smile of Indian.

ให้ลุงแกชูสิงนิ้ว แกก็ดูเขินๆ ทำไม่ค่อยเป็น อิอิ น่ารักจุง
1622575_612215928859845_740602255_o

ps.ก่อนใช้บริการอะไรก็แล้วแต่   ตกลงราคาให้เรียบร้อย ให้ชัดเจน ก่อนที่จะเสียความรู้สึกกันทีหลัง  อันนี้ขอเน้าย้ำ ย้ำแล้วย้ำอีก ย้ำไปเรื่อยๆ
*เพราะเขาจะชอบชาร์จเพิ่มหรือคิดไม่ตรงกับที่บอกตอนแรก   มันก็เป็นแบบนี้ทุกที่ไม่ว่าที่ไหนๆ    ที่โดยพื้นฐานแล้ว จิตใจ ความเอื้อเฟื้อ ความเห็นแก่ตัว *
มีส่วนแปรตามสภาพฐานะความเป็นอยู่   ในเมื่อเขาต้องเอาตัวรอดในสภาพชีวิตที่ยากลำบาก  ไม่แปลกอะไรที่เขาจะมีความอยากได้ในทุกๆทางมากกว่าคนที่มีสภาพชีวิตดีๆ
เราก็แค่ต้องเข้าใจ และตามสถาณการณ์ให้ทัน จุบุๆ : )

ps.เป็นเมืองที่นับหัวผู้หญิงได้เลยนะ มันน้อยมากจริงๆ ไม่ค่อยได้เห็นออกมาประกอบอาชีพอะไรซักเท่าไหร่
โดยเฉพาะอาชีพขายของ เป็นผู้ชายซัก 99% ได้

“Victoria Memorial”

ใกล้ๆกันนั้นสามารถนั่งรถต่อไป “Victoria Memorial” ได้  เป็นอนุสาวรีย์แห่งชัยชนะของอังกฤษ
แนะนำเหมือนเดิม ให้ไปก่อนห้าโมง แล้วถ่ายรูปมากจากข้างหลังที่มีสระน้ำ ถ่ายให้เห็นเงาตกกระทบด้วยจะสวยมากคร่ะ  บังเอิญวันนั้นไปตอนแสงหมดแล้ว เลยได้ภาพไม่ค่อยสวยเท่าไหร่
DSCF4957 DSCF4987 DSCF5005 DSCF4982

Mother Teresa’s Tomb

มาต่อที่ “สุสานแม่ชีเทเรซ่า”

สตรีผู้รับการยอมรับและยกย่องให้เป็นพลเมืองของประเทศ ในยุคที่อินเดียยังไม่ยอมรับในตัวสตรี
แม่ชีเทเรซ่าเป็นผู้ที่ช่วยให้ชาวอินเดียจำนวนมากได้พ้นทุกข์โดยการนำพาเขาให้เข้าถึงพระเจ้า
ใครที่ไม่อินก็ไม่ต้องมาก็ได้ ใครที่อินหน่อย มาแล้วจะรู้สึกอิ่มใจไปกับสิ่งที่แม่ชีเคยได้ทำ และพลังแห่งการให้ ชิงๆน้า : )
DSCF6508 DSCF6494 DSCF6491-2

[

](/wp-content/uploads/2014/03/DSCF6491.jpg)
ST. PAUL’S CATHEDRAL

โบสถ์คริสต์ ps.จริงๆแล้วห้ามถ่ายภาพข้างในนะคะ
DSCF6486 DSCF6487

Part I.II

“ศานตินิเกตัน” SANTINIKETAN สถานศึกษาใต้เงาร่มไม้

DSCF6725withoutcatศานตินิเกตัน แปลว่าเมืองแห่งความสงบสุข
โดยส่วนตัวคิดว่าเมืองนี้ไม่มีอะไรมาก  (หรืออาจจะเข้าไม่ถึงก็เป็นได้ ไม่รู้สึกอินเลยแฮะ T-T)

สำหรับใครที่รู้จักและชื่นชมในตัวท่าน “รพินทรนาถ ฐากูร” (Robindronath Thakur) มหากวี ฉายา “คุรุเทพ”
ผู้ที่เป็นคนสร้างมหาลัย “วิศวภารตี” แห่งนี้ขึ้นมา และเป็นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล คงจะอินกับที่แห่งนี้ไม่น้อยค่ะ

โดยส่วนตัวไม่ได้เป็นคนอาร์ทอะไรมากมาย เลยคิดไว้แล้วว่ามันอาจจะไม่ใช่ที่ของเรา แต่ในเมื่อเพื่อนอยากมา ก็ดีเหมือนกันได้ลองมาดูซักครั้งนึง
ตอนแรกจะค้างหนึ่งคืน แต่พลิกเป็นทริป 1 วัน เช้าเย็นกลับแทน (1 วันก็เกินพอละล่ะนะ)   นั่ง Local train ไป เพราะไม่ได้จองเอาไว้ก่อน

Let’s start!

ออกจากในเมืองโกลกาตามาด้วย Taxi ข้ามสะพาน เฮาร่าห์ (Howrah) ที่อังกฤษสร้างมาร้อยกว่าปีแล้ว  มุ่งหน้าไปสถานีรถไฟ Local กัน สถานีรถไฟอยู่ใกล้ๆกับสะพานนี้แหละ
DSCF6616

The Local Train

ถึงแล้ววว จะได้ลองขึ้นรถไฟ Local แล้ววว ตื่นเต้นดีอ่ะ ฮ่าๆ
สถานีนี้ Top Nose เป็นกลิ่นขี้ไก่เบาๆ Middle Nose เริ่มผสมกับกลิ่นแขกอับๆ Base Nose เป็นกลิ่นยูเรียแสบจมูกสุดพลัง ดีนะที่เอายาดมมาด้วย ถึงขั้นต้องเอายาดมอุดจมูกเดิน  น่าจะเอามาสองอัน จะได้อุดสองข้างให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย T-T
ไม่ได้จองตั๋วมาก่อนเลยต้องซื้อที่ Counter 70 รูปี (35 บาท)  จริงๆต้องได้นั่งโลคอลแบบสุดๆอัดกัน แล้วมีคนยืนด้วย แต่ด้วยความโชคดี เลยได้นั่งตู้ที่นั่งเหมือนในรถเมล
DSCF6632uu1-2DSCF6634uu1-2

On the Local Train
DSCF6697uu1-2 DSCF6684โลคอลเทรนนนน! ก็ไม่ต่างจากที่บ้านเรามากนัก   จะต่างตรงกลิ่นกายที่ไม่คุ้นเคยนี่แหละ หึหึ #ท่ามกลางดงแขก
เตรียมเศษเหรียญไว้ให้พร้อม ขอทานในรูปแบบต่างๆที่ท่านจะไม่เคยเห็นในทั่วทุกมุมโลกจะทยอยเดินสายผ่านท่านไป  สถานีละ 3 คนเป็นอย่างน้อยให้เขาหน่อยเถอะ 10 รูปี 20 รูปี
จะแกล้งหลับก็จะไทยไปหน่อย 555

Kratoei Khak

กระเทยแขก!
โหดไม่แพ้ชาติใดในโลก รับประกัน!

นางได้เยอะกว่าขอทานทุกประเภท  ขอทานที่ว่าน่าสงสารสุดๆยังได้ไม่เท่าครึ่งนึงของนาง  เพราะอะไรเหรอ  เพราะนางจะวีน และด่าสาบแช่งถ้าเมินเฉยไม่ให้เงินนาง
แขกเล็กแขกใหญ่สยองนางหมดแหละ  เพียงแค่นางเดินมา ก็ควักเงินกันแทบไม่ทัน!  ได้แบงก์ 10 ทุกแถวตั้งแต่หัวขบวนยันท้ายขบวน บอกเลย!
การหลับก็อาจจะไม่ได้ช่วยให้รอดพ้นจากคำสาบแช่งนางนะ เผลอๆมีปลุกมาด่า 555   ไม่ใช่แค่บนรถไฟ แต่ตามสี่แยกก็จะมีมาเดินขอแบบนี้แหละ
ถ้าให้เงินนางนางจะอวยพรให้ แล้วเอาเงินมาแตะที่หน้าผากเรา รู้สึกขลังพิลึก.. เตรียมเศษเงินกันไว้ให้พร้อมเพรียงคร่าาา   (รับแต่แบงก์นะ ให้เหรียญระวังโดนด่าอีก โวะ เอาใจยากจริง 555)
DSCF6667

The Indian Bean

คนแขกกับถั่วเป็นของคู่กัน   (เรียกว่าไรไม่ทราบแน่ชัด แต่ที่รู้ๆคือตักมิกซ์กัน ใส่น้ำผึ้งแล้วคนๆ มันส์มาก) เค้าชอบกินกันมาก ส่วนพวกเรา ก็ได้แต่มองแล้วก็ อู้หู อื้อหือไปค่ะ ความกล้าไม่พอ ฮ่าๆDSCF6682 DSCF6680

Welcome to Santiniketan

ถึงละ เมืองอาร์ต “ศานตินิเกตัน”
เงียบบ… เชียบบ.. สมชื่อศานติ..
เรานั่งริคชอว์ชมเมืองกัน
IMG_2826-11-2

โล่งสบายหู ไร้ซึ่งเสียงแตร โอววว ขาดสิ่งนี้ไปราวกับไม่ใช่อินเดีย..     อยากจะรู้ว่าทั่วร์ไทยเค้าพามาทำไมกันเหรอ???  มันมีอัลไลเหรอออ??
เราเข้าไม่ถึงมากๆ มากที่สุดในโลก   ใครไม่ใฝ่ติ๊ดส์จริงๆชนิดละแล้วซึ่งทุกอย่าง อย่ามา ขอร้อง!   เราไม่เข้าใจทำไมมีทัวร์มาที่นี่แล้วเก็บค่าทัวร์แพงแสนแพง  คร่อก!
(แต่ถ้าใครมาแล้วชอบก็มาแลกเปลี่ยนกันได้นะ อยากรู้ เพราะความคิดแต่ละคนมันก็ไม่เหมือนกันหรอก)
DSCF6710 DSCF6733

เด็กติ๊ดส์ที่ต่างอพยพมาสุดโต่งกันที่นี่   เมืองอินดี้ที่อยากทำอะไรก็ทำ DSCF6746 DSCF6751 DSCF6745 DSCF6742uu1-2 DSCF6757uu1-2

เราชิมแทบทุกอย่างของที่นี่ แต่จะชิมแค่ปลายช้อนชาให้ได้ชื่อว่า “ลองละนะ” พอ
ไม่ได้ฉีดวัคซีนกันโรคก่อนมา เพราะมันฉีดไม่ทัน ตัดสินใจจองตั๋วก่อนมาไม่ถึงสองอาทิตย์
แล้ววัคซีนมันต้องทิ้งระยะเวลาสองอาทิตย์ เราเลยไม่ได้ฉีด
ดังนั้นคิดจะกินอะไรต้องระวังหน่อย
อันนี้รสเหมือนนมผงหวานๆธรรมดานี่แหละ
DSCF6773

It Started Under The Tree

การสอนใต้ต้นไม้นี่ถือเป็นเอกลักษณ์อย่างนึงของที่นี่ด้วย
ถือเป็นการระรึกถึงท่าน รพินทรนาถ ฐากูร เพราะ”วิศวภารตี” แห่งนี้มาจากการที่ท่านรพินทรนาถ ฐากูร  เปิดสอนเด็กนักเรียน 5 คนใต้ต้นไม้ใหญ่
ตั้งแต่นั้น พื้นที่แห่งการเรียนรู้ที่ยิ่งใหญ่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น ณ เมืองแห่งความสงบสุขนี้

มหาลัยที่ไม่มีป้ายมหาลัย ไม่มีชุดฟอร์ม

DSCF6722

คล้ายๆกับศิลปากรแหละนะ เด็กติ๊ดส์ชึ่งก็จะมารวมตัวกันที่นี่  แลกเปลี่ยนความติ๊ดส์ให้สุดโต่งในเมืองอินเดียอินดี้นี้
ขี่ฟิกเกียร์แบบออริจินัล เลี้ยงแพะเป็นสัตย์เลี้ยง และจับกินเมื่อมันอ้วน กินโยเกิร์ตถ้วยดินเผา ฟังเพลงแขกกระชากใจ
ชนิดที่ว่าไม่ต้องพยายามปลูกต้นกระบอกเพรช ไม่ต้องฟังเพลง Desktop Error หรืออ่านอะเดย์ แกก็ฮิปสเตอร์กันขาดใจแล้ว!

เด็กศิลปกรคนไหนอยากท้าไฝว้ความติ๊ดส์ เชิญที่นี่!!
DSCF6785

สายตาพี่แขกกำลังจะบอกอะไรเรา 5555
1525649_612583985489706_376203900_n

ขอเค้าขี่ แล้วก็สนุกดี ใบย่า(พี่)ที่เป็นคนขี่มาไม่ยอมไว้ใจเรา วิ่งตามใหญ่เลย
พอเราโชว์ดิฟเท่านั้นแหละ ถึงกับปรบมือให้ หึหึ

Time to say Goodbye!

รอรถไฟที่ชานชาลา บ๊ายๆเมืองอาร์ตติส
1391471_612557942158977_486219971_n-2 1920451_612590982155673_1834530143_n-2

กลับกันเถอะ ฮือๆ
Local train… ขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายในชีวิดเถิด  ชีวิตฉันดูลำเค็ญมาก ขาไปไม่เท่าไหร่ ยังได้นั่ง
อิขากลับนี่แทบไม่ได้นั่ง แถมยังเจอแมงสาบพุ่งใส่แทบหลบไม่ทัน  กรี๊ดแล้วลุกขึ้นวิ่งหนีแมงสาบ จนแขกแตกตื่นทั้งโบกี้ พี่แขกแกก็พากันหัวเราะกันใหญ่
ps.แล้วพี่แขกแกก็จับมันด้วยมือเปล่าเขวี้ยงออกนอกรถไฟไป  บรึ๋ยยย! ขอบพระคุณค่ะ
DSCF6643

Hard sale!

DSCF6827

พี่บังแกทำให้ทุกคนหัวเราะ จากการขายของแบบ Hard sale สุดคิ้วท์   พูดอะไรเราฟังไม่รู้เรื่องหรอก แต่รู้ว่าสนุกมากจนอยากจะฟังให้ออก 555
ps.ยังขายได้เงินไม่เท่า 15% ของกระเทยที่เดินขอตังเมื่อกี๊ เราสาบ๊าน!

จบแล้วกับทริปศานตินิเกตัน
นังรถทรหด 3 ชั่วโมง เพื่อไปอยู่ที่ศานติไม่ถึงสองชั่วโมง แล้วกลับ.. คืออัลไล..   แต่ค่ารถไปกลับแค่ 150 บาทเองนะ เลิกบ่นดีกว่า ฮ่าๆๆ

Noted

ควรไปวันเสาร์-อาทิตย์เพราะเค้าจะมีตลาดกลางนาขายของHand-made เก๋ๆให้ได้ซื้อกลับไปเป็นของฝากกัน
น่ารักคิขุมากๆนะ เห็นเค้าบอกมา เราไม่เห็นหรอก ก็ไปไม่ตรงวันหยุดนิ

*ใครที่ไม่มีเป้าหมายอะไรมาก ไม่แนะนำให้มา
*ส่วนใครที่ประทับใจในแนวทาง และพลังแห่งการให้ความรู้ของท่านรพินทรนาถ
แนะนำให้มาเถอะ มาอยู่ที่นี่เป็นวันๆ มาอิน มาซึม มาซับ มานั่งเม้ามอยกะนักศึกษาที่นี่
*ใครที่อยากจะอิน ก็อ่านประวัติท่านมาเยอะๆ รับรองไม่ใช่คนธรรมดา

ใครอินก็น่าจะมีความสุขอยู่นะเมืองนี้
เงียบสงบอบอุ่นมาก : )

Unforgettable Souvenir

“กามมาสุตรา”  แทบทุกแผงหนังสือมีขาย!ในโกลกาตา  แม้จะเป็นแผงหนังสือเล็กๆข้างทาง
ถ้ากล้าถาม เขาก็กล้าหยิบมาให้  ประเทศนี้เค้าซีเรียสเรื่องนี้นะเฮ่ย! แนะนำให้ซื้อเป็นของฝากเพื่อนที่มีอารมณ์ขันหน่อย! เด็ด!
ps.ดูคนที่จะซื้อฝากด้วยล่ะ ซื้อไปให้พวกเด็กหน้าห้อง มีหวังโดนโบกกะโหลกแตก
1743722_612558005492304_1195349845_n-2

มาถึงของฝากที่ไม่ประหลาดกันบ้าง เอาธรรมดาๆให้คนธรรมดาๆ
ของธรรมดาๆที่ขายดีของที่นี่คือพวกเสื้อและกางเกงอินเดีย
และร้านของกระจุกกระจิกก็จะมีแหวนกำไลขาย เลือกดีๆก็น่ารักดีนะ
DSCF6946-2

Next Station Bodh Gaya

จบโกลกาตาละ บัยด์

เมืองต่อไป พุทธคยา เราจะมา แสวงธรรมกั๊ลลล์ (ได้โปรดร้องเป็นจังหวะ)

อ่ะโอเค คืนนี้เราก็เตรียมตัวไป พุทธคยาเมืองที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ธรรมกัน คืนนี้เราต้องขึ้นรถไฟประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง ยองเช่ก็รอจะไปส่งเรา อยากกินข้าวด้วยกันอีก 1 มื้อก่อนไป
คือน่ารักมากอ่ะ! ที่บ้านเขาค่อนข้างหวง คุณแม่โทรมาตั้งสองสามรอบ แต่ยองเช่ก็ยืนยันว่าจะรอเรา
สุดท้ายก็ได้กินข้าวกันที่ร้านโมโม่ แล้วก็ไปส่งยองเช่ที่บ้าน แล้วรีบไปสถานีรถไฟกัน เลทมากแล้ว กลัวไม่ทัน

สถานีรถไฟสุดจะบรรยาย นึกสภาพหัวลำโพงสมัยก่อนที่มีคนนอนกันเกลื่อนพื้นนะ แล้วบวกเข้าไปอีก 20 เท่า กรังกว่ามากก
มีเสียงหวูดรถไฟอยู่เนืองๆ หวูดทีก็วิ่งกันเกรียวที ด้านนอกงี้ฝุ่นตลบไปหมด ด้านในก็ใช่ย่อย
ห้องพัก first class สำหรับรอรถไฟนี่ แทบไม่มีอากาศให้หายใจ อับมากๆ

คนนอนเรียงรายกันตรงพื้น ทุกพื้นที่ที่สามารถนอนได้ อินเดียแท้ๆไม่มีอะไรผสมเลย สกปรกและหดหู่มาก พวกเรากะไม่ได้อยู่นานๆแน่นอน
แต่แล้วยังไง รถไฟเลทจร้าาาาา  เราต้องนั่งรอที่นั่นกันเป็นชั่วโมง ง่วงก็ง่วง ถามว่ากล้าหลับไหม
บอกเลยว่า.. สนิทมาก *(แหม่ การระวังตัวเป็นเลิศเหลือเกิน)
*เอาน่ะ อย่างน้อยก็ไม่ได้หลับกันทั้งหมด ผลัดกันเฝ้ายามบ้างอะไรบ้าง

สุดท้ายจะก็ได้ขึ้นละรถไฟ

ตรงทางเข้าถึงกับมีโซ่ แซ่ กุญแจมือขาย (ล้อเล่น มีแค่กุญแจกับโซ่) เอาไว้ล็อค ล่าม พัน กระเป๋ากันหายระหว่างหลับ
อื้อหืออ หันมองซ้ายขวา บ้างก็มีของตัวเองเตรียมมากันแล้ว เหยยย เจ้าถิ่นเขายังมี เราหน้าติ๋มๆขนาดนี้ จะไม่มีก็จะท้าทายเจ้าบ้านมากเกินไปหน่อย ฮ่าๆDSCF5048

เดินหาตู้ของตัวเองกัน ป๊อปได้นอนตู้เดียวกับเป้เพราะจองมาพร้อมกัน เราจองทีหลังเลยได้อีกโบกี้นึง
แต่ป๊อปยอมสละไปนอนอีกตู้แทน บอกว่าเราเป็นผู้หญิงจะให้ไปนอนคนเดียวได้ไง T-T ซึ้งอ่ะ น่ารักมากก ขอบคุณนะ
โอเคล่ะ หลับก่อนนะ เหนื่อย เจอกันอีกที พุทธคยา
Good night~
DSCF5056

Please continue reading part2 @http://mithuna27.com/th/bodh-gaya/


Say hi :))

FB : facebook.com/mithuna27
IG : instagram.com/mithuna27
TW : twitter.com/mithuna27



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *